bericht voor de weerman

Beste Frank,

Eerst was wit verrassend, en toen was wit mooi. Wit was idyllisch, sprookjesachtig, schilderachtig. Wit was haardvuur. Wit was lekker dicht bij elkaar.

Maar nu is wit wit. En wit is koud. En wit is glad.

Daarom deze vraag. Wil je in je volgende weerbericht eens een keertje lente voorspellen? Dat is niet moeilijk. Een beetje zon, een temperatuur van boven de vijf, misschien richting de tien. Zeg dat hier en daar de krokussen al beginnen te bloeien. En vertel dat op het middaguur met een trui en buiten de schaduw het al best aangenaam kan zijn.

Het hoeft niet eens waar te zijn. Als je het maar voorspelt. Dan is mijn dag al goed.

valentijnscadeau

geen goud of diamanten ring
zegt hoe eindeloos mijn vertrouwen is
geen boeket van rode rozen
vertelt hoe groot voor u mijn hou'en is
om je te doen weten
hoe diep je me vanbinnen raakt
is frans parfum te vluchtig
en om te laten voelen
hoe graag ik zomaar bij je ben
is dit gedicht te luchtig
dus knoop ik maar een strik
om mijn allerinnigste zoen
en hoop dat jij hem
heel voorzichtig
heel
voorzichtig
zal opendoen

r.i.p. Karsten

De laatste week was hij al ziek. Hij kwam zijn mandje niet uit. Zijn ademhaling grolde. Hij hoestte. En hij at niet. Maar sinds een paar dagen ging het precies weer beter. Gisteren liep hij zelfs weer buiten rond.

Maar toen we vanavond thuiskwamen lag Karsten dood voor zijn mandje.

We hebben (hadden) twee katten. Polle is de schuchtere, maar Karsten liet zich altijd geduldig door Miel strelen, zelfs al was dat tegen de haren in.

Karsten was bijna 10 jaar.

gelezen in de maand januari

De wei van koe (Paul de Moor en Martijn van der Linden) - 6+ =====
De wei geurt naar herfst en munt. De dag gloeit. "Wat een plek!" zegt Koe.
Een boek met enkel eenlettergrepige woorden. Maar een onomstootbaar bewijs dat een literair kinderboek voor beginnende lezers echt kan.

Een wel heel bijzondere kerst (Kristien In'-t-Ven en Geert Vervaeke) - 6+ =====
De aantrekkelijke vormgeving deed me besluiten dit boek te lezen, maar het verhaal bleek een tegenvaller. Nogal rommelig allemaal. Soms lijken er wel stukken te ontbreken.

Reis naar het einde van de wereld (Henning Mankell) - 12+ =====
Het vierde deel over Joel, die zich in dit verhaal losmaakt van zijn vader en zijn teruggevonden moeder en de stap zet naar de volwassen wereld. Erg droog, maar toch mooi en vlot verteld. Een boek dat zeker ontroert. Op de rug staat dat het boek geschikt is voor 10+, maar de thematiek lijkt me toch meer voor 12+.

Als niemand kijkt (Marjolijn Hof en Iris Kuijpers) – 14+ =====
Er bestaat zoiets als het Marjolijn Hof-kwaliteitslabel: dramatische gebeurtenissen via een originele invalshoek toch luchtig en geestig vertellen. Dit boek draagt dat label niet. De invalshoek mocht Marjolijn sowieso niet zelf bedenken. Het verhaal is immers het waargebeurd verhaal van Iris Kuijpers, dat is nu eenmaal eigen aan de Slashreeks. Luchtigheid en geestigheid zouden hier trouwens niet gepast hebben. Het verhaal dat overblijft is zeker niet slecht, maar nu ook weer niet van wereldformaat. Misschien dat Iris Kuijpers daarvoor toch net iets te weinig te vertellen had.

De schilder, de duif en de dingen (Paul de Moor) - 10+ =====
Heel poëtisch sfeerportret van het dorp waarin kunstenaar Roger Raveel opgroeide en welke invloed dat had op zijn werk. De score die ik geef is vanuit mijn standpunt als volwassene, want ik stel me de vraag of er kinderen zijn die dit willen lezen. Ik vrees dat het daarvoor metaforisch veel te ver gaat. Hier schreef ik daar een opiniestuk over.

een dieet van andere boeken

Gisteren hadden we Marjolijn Hof te gast in onze bib. Ze gaf een schitterende lezing aan de kinderen van het zesde leerjaar en mocht een Gouden Lijstje onthullen.

De kinderen vroegen haar welke boeken ze zelf het liefst leest. Maar diplomatisch als ze is, wilde ze daar niet op antwoorden. "Maar het is belangrijk dat je heel veel verschillende dingen leest," zei ze. "Wat lezen jullie bijvoorbeeld?"
"Geronimo Stilton," klonk het in koor.
"En wat nog?" vroeg Marjolijn.
"Niks," zeiden de kinderen. "Alleen maar Geronimo Stilton."
"Als ik je baas was, dan zou ik je op een dieet zetten van andere boeken," zei Marjolijn.

Overigens liet ze het daar niet bij. Ze durfde echt wel met de kinderen in discussie te gaan en probeerde hen duidelijk te maken dat een boek van Stilton, dat geschreven wordt door een team, toch iets heel anders is dan een boek geschreven door een auteur. Maar nooit keek ze op de kinderen hun leesgedrag neer. En dat was knap.

humor

Deze was te leuk om te laten liggen. Klik op de afbeelding om te vergroten.

Sabien Clement jarig

Vandaag wordt Sabien Clement 32. Vlaanderen heeft momenteel een heel sterke lichting jonge illustratoren. En Sabien Clement is er ongetwijfeld één van. Sabien hanteert een stijl die je direct herkent, waarbij heldere kleuren en lijnen in Chinese inkt of balpen centraal staan. Maar ze mengt ook graag verschillende technieken, zoals het gebruik van wrijfletters of oude elementen in collages. Lichaamsverhoudingen zijn er om mee te spelen. Lange nekken en kleine, smalle hoofden. Het geeft haar de mogelijkheid om de personages heel levendig en zwierig weer te geven.

Acht jaar doet ze dit werk nog maar, maar in die tijd heeft ze heel veel erkenning gekregen. Dat resulteerde onder andere in een Boekenpauw voor En iedereen ging op zijn mieren zitten (12+), twee Boekenpluimen en een Gouden Uil voor Linus (10+), dat ze samen met Pieter Gaudesaboos illustreerde en waarvoor Mieke Versyp de tekst schreef.

Uitspraak van Sabien Clement: "Voor mij is een prentenboek pas echt goed als je er bij elke lezing weer nieuwe dingen in kunt ontdekken."