top 30 vijfentwintig jaar geleden

Precies 25 jaar geleden kwamen When The Lady Smiles van Golden Earring en Love Is A Battlefield van Pat Benatar binnen op respectievelijk plaats 19 en 22 in de Radio 2 Top 30. Fraction Too Much Friction (Tim Finn) was de hoogste nieuwkomer op 8, maar was vier weken eerder al eens even komen opduiken en weer verdwenen. Only You (Flying Pickets op 11), Love Me Just A Little Bit More (Dolly Dots op 14), Here Comes The Rain Again (Eurythmics op 18) en Jump (Van Halen op 23) hadden hun beste tijd gehad en waren allemaal op de terugweg. Thriller (Michael Jackson op 6) viel net uit de top 5. Op 5 stond Relax van Frankie Goes To Hollywood. Radio Ga Ga (Queen) steeg van 7 naar 2, waar het nog een paar weken zou blijven staan voor het de nieuwe nummer 1 zou worden. Maar voorlopig stond Paul Young met Love Of The Common People al voor de vierde week stevig aan de top.

In die tijd had je nog van die fantastische singlehoezen, waarop de kop van de zanger met stoere blik en dat jaren-80-kapsel waar ik destijds echt jaloers op was.

goed gedaan

Dat hebben jullie nu eens goed gedaan, jury van de Boekenleeuw en de Boekenpauw. Ik spreek me even niet uit over Prins van de hel van Wendy Stroobant, want dat heb ik nog niet gelezen. Maar als jullie over de toekenning van deze Boekenwelp even hard hebben nagedacht als over al die andere, dan twijfel ik er niet aan dat ook dit pluchen beestje op de goede plek zit.

Voor mij kwamen drie boeken in aanmerking voor jullie Boekenleeuw. En dan moet je natuurlijk een keuze maken. Je kan altijd discussiëren over waarom dit boek wel en dat niet. En uiteindelijk zal het maar over subtiele verschillen gaan. Maar ik vind dat jullie met Allemaal willen we de hemel van Els Beerten een uitstekende keuze hebben gemaakt. De auteur heeft met dit boek zeker haar magnum opus geschreven en bovendien heeft ze thema's als oorlog, schuld en de dunne scheidingslijn tussen goed en kwaad op een intrigerende manier weergegeven. Dit boek is gewoon een monument. Ik ben trouwens blij dat jullie de twee andere boeken die naar mijn mening in aanmerking kwamen (Het geheim van de keel van de nachtegaal van Peter Verhelst en Moeders zijn gevaarlijk met messen van Do van Ranst) meteen gehonoreerd hebben met een Boekenwelp.

De Boekenpauw nu. Dat Sabien Clement die krijgt is dik OK. Waarschijnlijk hebben jullie ook lang getwijfeld tussen Carll Cneut (Het geheim van de keel van de nachtegaal) en Sabiens En iedereen ging op zijn mieren zitten. Maar ik kan me best vinden in jullie keuze. Bovendien verdient dit laatste boek wel een duwtje in de rug. Want niet alleen de illustraties zijn heerlijk sober en teder, maar ook de tekst is zo fantastisch poëtisch geschreven dat dit boek die extra aandacht wel verdient. Ik weet het, daar ging het niet om, maar het is een aangenaam bijverschijnsel. Carll Cneut moet trouwens niet lopen kniezen met zijn Boekenpluim. Hij en Peter Verhelst krijgen nog wel een kans bij de Gouden Uil, waar ik ze meer op hun plaats vindt.

Wie de tweede Boekenpluim zou krijgen was voor mij een groter vraagteken. Jullie hebben gekozen voor Ingrid Godon. En daar kan ik inkomen. Ze verstaat heel goed de dierenverhalen van Toon Tellegen, zodat ze met haar illustraties in Morgen was het feest het boek meteen het juiste accent meegeeft. Voor mij is ze een van de beste illustratrices van Tellegens werk. Ik ben blij dat jullie dat ook hebben gezien.

Jullie hebben ook geen polemiek gemaakt over de dunne spoeling in de jeugdliteratuur (wie in de wereld een beetje thuis is weet dat toch al lang). Nee, jullie hebben, door net die boeken uit te kiezen die het verdienen, aangetoond dat er vorig jaar wel degelijk weer enkele boeken zijn verschenen die absoluut de moeite waard zijn om gelezen te worden.

Waarvoor mijn grote dank.

mag ik nog een klein geheimpje voor mezelf?

Binnen vijf jaar zouden werkgevers hun sollicitanten moeten kunnen onderwerpen aan een hersenscan. Aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam is men volop bezig met het ontwikkelen van de technieken daarvoor. Zo moet de scan alle verborgen kantjes van een sollicitant kunnen blootleggen.

Dat is nu zo een bericht waarbij ik mijn wenkbrauwen moet fronsen. Ik zou me als sollicitant haast naakt voelen moest ik de scan ondergaan. Maar wat me nog angstiger maakt is hoe die evolutie zich kan verderzetten. Kunnen ouders zo'n toestel ook gebruiken om te controleren of het klopt dat hun kind inderdaad heeft uitgehangen waar het beweert? Of om te checken of hun puber wel eens een sigaretje rookt? Wat als mijn vriendin in mijn gedachten kan kijken als ze me vraagt of ik haar nieuwe rok mooi vind? En kan je je dit al voorstellen: "Je ziet er goed uit, mevrouw." "Wacht. Even scannen. Dan zie ik of je het wel meent."

Niet alleen voor de 'leugenaars' kan dit voor genante situaties zorgen. Misschien is het nog confronterender voor diegene die 'voorgelogen' wordt. Alle goede relaties hebben leugentjes en verborgen gebrekjes als cement.

Big Brother is watching you, nu ook al in je gedachten.

verrassing

Mijn liefste Marleen wou vandaag nog eens naar Miel zijn eerste tandje kijken. Hij had er een hele tijd over gedaan vanaf het moment dat een klein wit puntje zichtbaar was totdat het kroontje volledig boven het tandvlees uitstak. Een paar moeilijke nachten, veel gezeur en af en toe een ferme huilbui. Maar toen Marleen vanmiddag nog eens wou kijken bleek er ineens... een tweede tand al net zo groot naast te staan. Daar had Miel ons helemaal niets van verteld! Van een verrassing gesproken.

de bgs

AAAAAAAARGH!!!!

Vandaag, bij het luisteren naar mijn favoriete radiozender, werden mijn oren haast om het uur geterroriseerd door een reclamespot van 'De wakkere muis'. Dat die vanaf nu gratis bij de zondageditie van een populaire Vlaamse krant wordt gestopt. Op het einde komt de uitgever zelf met een toegenepen stemmetje nog even zijn zeg doen (Kneep iemand de stem van die muis maar eens voorgoed dicht!) Hoe lang duurt zo een spot? Twintig seconden? Wel, dan waren het telkens twintig verschrikkelijk akelige seconden! Ik word daar echt niet vrolijk van.

Kijk, er zijn nu eenmaal auteurs waar ik grote bewondering voor heb en er zijn er waar ik die veel minder voor heb. Tot die laatste groep horen MdB, PvL, CS, DB, JKR... Wat ze schrijven is niet veel meer dan pulp, maar je kan eventueel nog inbrengen dat ze kinderen die dat anders nooit zullen doen aan het lezen krijgen. Het lezen van pulp weliswaar, maar tenminste aan het lezen. En tenslotte hangen die kinderen dan toch niet op straat rond of zitten ze geen computerspelletjes te spelen. Dan is dat toch tenminste een verdienste. Ze moeten zowat de redders zijn van een generatie die anders tot god weet wat gedoemd is.

Maar er is ook nog een derde categorie schrijvers, en die wordt volledig ingenomen door GS. GS is niet meer dan zuiver boerenbedrog, maar dan wel boerenbedrog waar ontzettend veel kinderen en ouders incluis met goedgelovige poten intrappen. Boerenbedrog waar gigantisch veel geld mee verdiend wordt. De verhalen hebben totaal geen stijl, zijn ontzettend melig geschreven en de flauwe humor is zo voorspelbaar als wat. En dat van een orde dat je je kan afvragen of je kinderen toch niet beter oude vrouwtjes beroven op straat of massavernietigingsgames spelen op hun computer. Illustraties zouden zo gemaakt kunnen zijn door de tekenaars van Studio 100. Wie de auteur is, is een goedbewaard geheim. Begrijpelijk, ik zou ook niet willen dat mensen het van me wisten moest ik dit geschreven hebben. Waarschijnlijk is de oorspronkelijke auteur trouwens allang vervangen door een afschrikwekkend brakende machine, afgaande op het onwaarschijnlijke tempo waarop die boeken verschijnen. Om het onderste uit de portefeuilles van goedbedoelende ouders te schrapen zijn er bijfiguren zoals TS en OT die nu ook hun eigen reeks hebben. En als klap op de vuurpijl kan je GS alive uitnodigen voor een 'auteurslezing', op je school of op je verjaardagsfeestje. Waarschijnlijk komt hij ook nog in je neus pulken als je maar bereid bent in dit bedrog mee te stappen.

Je snapt het al, ik loop niet erg op met de boeken van GS. Ik geloof niet in het leesbevorderend effect ervan, behalve dan dat ze aanzetten tot het lezen van nog meer boeken uit dezelfde reeks. Ik geloof niet dat kinderen er op enige manier beter van worden, tenzij je zo'n kind hebt dat tengevolge van een of ander trauma nood heeft de realiteit te ontvluchten.

Daarom start ik vandaag een nieuwe actiegroep: de BGS (Ban GS). Een actieplan heb ik nog niet echt, maar alle suggesties zijn welkom. Misschien moeten we overgaan tot een rituele boekverbranding? Of gaan we in het geniep de geurbladzijden in GS's boeken benevelen met een slechte eau de cologne? Of kleuren we al die irritante lettertypes zwart?

Wie doet mee?

Pieter Gaudesaboos ingelijst

Vandaag hadden we Pieter Gaudesaboos te gast in onze bibliotheek. Pieter kwam er een lezing geven voor kinderen van negen en onthulde zijn Gouden Lijstje. Een Gouden Lijstje is een plaats in de walk of fame van onze jeugdbib. Een plekje dat we niet zomaar voor eender wie te grabbel gooien overigens. Boekenmakers - zowel auteurs als illustrators - moeten blijk geven van zin voor kwaliteit en hierin een zekere constante bereikt hebben. Omdat Pieter met zijn beeldtaal een hele nieuwe manier van lezen ontwikkelt, vonden we zijn Gouden Lijstje meer dan verdiend.

Hij is trouwens de tweede die er een krijgt, na Do van Ranst.

Bij de onthulling van een Gouden Lijstje organiseren we een activiteit rond deze auteur of illustrator (in dit geval dus een lezing) en engageren we ons zijn boeken actief te promoten.

Ik had met Pieter Gaudesaboos ook een babbel over zijn nieuwe projecten. Blijkt dat uitgeverij Lannoo honderd wordt, en dat Pieter een feestboek mag uitbrengen waarbij kosten niet worden gespaard. En dat hij daarbij zijn creativiteit zijn gang mag laten gaan. Carte blanche, zou je kunnen zeggen.

Dat vond ik toch wel een opsteker na het bericht dat ik een paar weken geleden hier publiceerde over uitgeverijen die de laatste tijd verkoopbaarheid als enige maatstaf lijken te gebruiken.

valentijn

Als extraatje voor Valentijn een gedicht dat ik een paar jaar geleden zelf schreef. Ik stuurde het in voor de Soetendaelle poëziewedstrijd en behaalde er twee keer een eervolle vermelding mee.

Wil je het lezen, klik dan hier en zoek het gedicht Toverkracht.