bestaat toeval nog?

Gisteren raakte bekend dat een Amerikaanse en een Russische satelliet tegen elkaar botsten op 800 km boven de aarde. Nu had ik altijd al het idee dat de ruimte iets imens was dat ik me niet kon inbeelden dat er geen plaats genoeg zou zijn voor twee satellieten om ongestoord wat rondjes boven de aarde te vliegen, zelfs al was dat slechts op 800 km.

Spontaan kwam deze vraag bij me op: Als twee satellieten in de onmetelijke ruimte elkaar kunnen raken, hoe groot is dan de kans dat er op zekere dag een vliegtuig op mijn kop zal neerstorten? Moet ik me daar dan ook maar zorgen om maken?

En wat was er vanochtend in het nieuws? In het Amerikaanse Buffalo kreeg iemand wel degelijk een vliegtuig op zijn huis en stierf, samen met de 49 inzittenden van het toestel.

Is toeval wel echt zo toevallig als het woord zegt? Je zou er bijna aan twijfelen. Maar erger dan dat kan toch niet, zou je denken.

En wat blijkt? Een van de slachtoffers in het vliegtuig was een weduwe waarvan de man in 2001 stierf toen... twee vliegtuigen zich in het World Trade Center boorden! Daar gaat je haar toch als vanzelf bij uitvallen!

Ik denk dat ik me maar een helm ga aanschaffen. En laat het niemand verwonderen als ik vanaf nu wat vaker naar de lucht kijk...

zeker lezen

Kaas & de evolutietheorie

(Bas Haring)

Het is vandaag precies 200 jaar geleden dat Charles Darwin werd geboren. Ook wordt Darwins meeesterwerk On the origin of species by means of natural selection, or the preservation of favoured races in the struggle for life dit jaar precies 150 jaar. Een hele mond vol, zelfs een te grote mond vol moet Bas Haring gedacht hebben, want hij maakte er in 2001 zijn versie voor kinderen van: Kaas & de evolutietheorie. Bas Haring won er een Gouden Uil en een Vlag en Wimpel mee. Het boek is waarschijnlijk allang niet meer in de handel te krijgen, dat is nu eenmaal de struggle for life in jeugdboekenland, maar gelukkig zijn er bibliotheken.

Speciaal voor deze verjaardig diep ik even een bespreking op die ik destijds voor kinderen schreef:

Waarom zijn ijsberen wit? Misschien waren ijsberen vroeger helemaal niet wit. Misschien waren er vroeger vooral bruine beren, wie weet zelfs rode. Maar de rode ijsberen hadden een moeilijk leventje. Wanneer ze gingen jagen zagen de zeehonden hen al van ver afkomen in de sneeuw. En die bleven natuurlijk niet wachten. De beren met een lichtere kleur konden veel gemakkelijker een prooi vangen. Die beren hadden dan ook meer kans om te overleven. En om jonkies te krijgen. En misschien zaten er tussen die berenjongen ook een paar lichter gekleurde. Die hadden op hun beurt ook meer overlevingskansen en konden zich makkelijker voortplanten. Je raadt het al, na verloop van tijd was de rode ijsbeer helemaal uitgestorven. Niet dat iemand de bedoeling had om een berensoort te ontwerpen die het goed zou doen op de noordpool. Nee, dat het gebeurde, was puur toeval.

Dat schrijft Bas Haring in Kaas & de evolutietheorie. Bas heeft dit zelf niet allemaal bedacht. Charles Darwin – een Engelsman uit de 19de eeuw – was hem voor. Hij noemde het de evolutietheorie.
Maar wat Darwin niet deed, doet Bas Haring wel. Hij maakt er een boek van zodat het begrijpbaar wordt voor kinderen. Hij gebruikt daarbij leuke en simpele voorbeelden en vergelijkingen zoals het superkuiken, brandweerwagens, kopieermachines en een Braziliaans voetbalteam. Je leert wat genen zijn en hoe je je eigen konijnensoort kan kweken. Hoe kaas werd uitgevonden, hoe je onsterfelijk kan worden en waarom mensen en dieren zo van seks houden. Bas doet je zelfs nadenken of God bestaat.
Soms gebruikt hij wel moeilijke woorden, maar eigenlijk stoort dat niet echt. Andere moeilijke items worden door Bas Haring juist helder gemaakt.
Dit boek legt een heerlijk filosofisch voedingsbodempje waarop nu en later je eigen ideeën weelderig kunnen groeien.

Voor 11+

mijn score: ====

van een geheim dat er geen meer is

Het was best een prettig gevoel al die tijd een fijn geheim voor onszelf te houden. Zo het gevoel hebben een beetje deel te mogen uitmaken van iets heel bijzonder en geheimzinnig.

Maar het is nog leuker nu het geheim onthuld is: elke zevenjarige mag een pracht van een (voor-)leesboek komen ophalen in de bibliotheek. We hadden ze verwittigd per brief die ze zelf konden lezen. En hoe trots waren ze toen ze vandaag met hun brief de bibdeuren binnenstapten. Blinkende oogjes en heel benieuwd.

Het doet me wel wat als je bedenkt hoeveel kinderen er vandaag met een verhaaltje uit Voor nu en nog heel lang zijn gaan slapen. Welk zullen ze gekozen hebben? Dat van de dieren die de nacht zoeken? Van meneer Max? Van de twee verliefde meisjes? Of van de mier die echt wel weg is en nooit meer terugkomt?

mijn tweede thuis

Onlangs kreeg ik een telefoontje van Karin Kustermans, webmaster van de jeugdboekenblog Vertel eens. Of ik niet af en toe wou meeschrijven aan de blog. Een paar dagen over nagedacht. En uiteindelijk ja gezegd. Ondertussen staat mijn eerste stukje erop. Klik hier.

waarom vrouwen zoveel zeuren

Allereerst mijn nederige excuses voor dit bericht. Maar ik onttrek mij gemakkelijkheidshalve van alle verantwoordelijkheid. Ik heb het ook maar gelezen op de website van HBVL.

Alles zou te maken hebben met de vrouwelijke hersenstructuur. Vrouwen zouden namelijk over een veel grotere capaciteit beschikken om te spreken dan mannen, waardoor ze veel complexere gedachtegangen aankunnen tijdens hun monoloog.

Mannen kunnen zich vaak maar op één ding tegelijkertijd concentreren. Zo vergeten ze tijdens een discussie al gauw waarover het gaat en verliezen ze hun interesse. Dat merken vrouwen echter snel op, waardoor ze nog meer beginnen zeuren. En de vicieuze cirkel is rond.

Soms zou je dromen van een wereld zoals in dit filmpje. Geestig!

schrijftips

Vandaag even een copy paste uit de blog van Marjolijn Hof. Gewoon omdat ik het wel erg interessant vind. Marjolijn geeft schrijftips:

'Veel oefenen en je zeker niet bezighouden met hoe je verhaal eruit gaat zien. Het gaat in het begin echt alleen maar om wát je schrijft. Veel schrijvers in de dop maken zich druk om het lettertype en de omslag en dat soort zaken. Niet doen! Heel veel lezen. Van veel verschillende schrijvers, want als je alles van één schrijver leest kun je die expres of per ongeluk na gaan doen. Hardop lezen wat je hebt geschreven. Zo hoor je of de zinnen goed lopen. Niet te veel willen uitleggen. Als iemand bijvoorbeeld boos is kan hij hard praten, met de deuren smijten en op de trap stampen. Je hoeft dan echt niet meer uit te leggen dat hij boos is. Lelijk durven schrijven: daarmee bedoel ik dat je soms dingen moet uitproberen. Het maakt dan niet uit of het mooi wordt of niet, want je kunt het later altijd nog veranderen. Je moet een beetje kunnen aanrommelen.'

Heel veel lezen. Ik vind het wel treffend dat ze dat schrijft. Dat doet me spontaan denken aan die populaire Vlaamse auteur die er ronduit voor uitkomt dat hij nog nooit iets van een collega heeft gelezen. Zijn interesse in andere auteurs loopt naar mijn mening dan ook recht evenredig met zijn literair talent. Wie raadt over wie ik het heb mag als hoofdprijs een van zijn boeken ritueel verbranden.

gelezen in de maand januari

Ik ben een held (Ted van Lieshout) - 7+ ====
Van wolf tot watje (Jan Paul Schutten) - 10+ ====
Vederland (Jan de Leeuw) - 13+ ===

Sjaantje doet alsof (Sjoerd Kuyper en Daan Remmerts de Vries) - 4+ ====
Het Rijk van Heen en Weer (Wim Hofman) - 8+ ===
De gelukvinder (Edward van de Vendel en Anoush Elman) - 14+ ====
Spin op sokken (Ted van Lieshout en Sieb Posthuma) - 06+ ====

Itamars hemelpoort (Heide Boonen) - 12+ ===